سلام دوستان

زمستان رسیده است. خنک جان آدمه می کشه منظورم همان زمستان اخوان

است.

وگرنه برای این برفی که می بارد شانه هایم را برهنه می کنم.

می وزد باد

بر شیشه ها می پاشد

برشاخه ها

بر یال ها و صورت ها

تاریکی.

باد می وزد و قوغ ها در کبودی پوست آواز می خوانند

آسمان را کی می تکاند روی شانه ها؟

زمستان چقدر صمیمی دهکده ها را فرا می گیرد.

ابر ها

 آب های جهان در دامن

روی سرما

ابر ها

شلاق های طویل در دست

روی سر جنگل

خیابان ها سبز و کبود

کشوری خوابیده برهنه. به رو

زمین را دندان می گیرد.

باد را از مغرب می کشند

باد در همه اشیا گیر کرده است

ریشه های ما از خاک بر آمده اند

" این دیگر لباس نیست. پوست تن است غارتگر!"

می بارد و می بارد

ما تیره و تر

می وزد باد همچنان.

 وزد باد.