زگونه لاله ای بزن که لب شود گلاب تر

نگاه- داغ تر بیا که تن شود کباب تر

قلم  سکوت میکند در انتظار لحضه ای

که از حلاوت لبت شود ترانه ناب تر

به روی صفحه ای فقط خط نگاه اولین

بیار قصهء دگرکه دل شود کتاب تر

بیار آفتاب تن بدار در مدار، من

که بی مدار گشته ام که میشوم شهاب تر

در این کویر نازنین! زتو درخت مانده ام

به جویبار بازوان جوانه کن  شتاب تر

دگر ندارم آرزو همین شوی انیس تر

درین شب سیاه من تو باش ماهتاب تر

کنون رسیده آنزمان که بگذری درنگ را

فراز آخر خطم نمیشود عذاب تر

***

ای یار که رنج وغم تو باطل باد

دایم باشی دراین جهان با دل شاد

از من که نبود بیش آرامش دل

زانروز که چشم تو به جانم افتاد

***

در دیههء عاشقی خزان هیچ مباد

بی نغمهء عشق این جهان هیچ مباد

گر عشق عذاب گرددو از چشمت

آشفته تر از من به جها ن هیچ مبا د

مهرداد